Alışmadığım Yalnızlıklar?
Yazar: admin (YÖNETİCİ) Kategori: Benden Ekim 11, 2008
Yeri geldi mi, vazgeçmesini bildiğim gibi; yeri geldiği zaman da sevmesini bildim. Bilmem hatırlar mısın; seninle olduğum günlerde, sana gideceğimi çok ama çok uzaklara gideceğimi söylemiştim, ağlayarak…
İşte o gün vazgeçmiştin benden! Anlamadığımı düşünsen de, anlamıştım gözlerinden… Bir an önce kurtulmak için bakıyordun, bana. O kadar üzülüyordum ki, emek verip büyüttüğümüz bu ilişkiyi çöpe atmaya.. Off off!!!
Dertliydim… Hayattan zevk almamaya başlamıştım. Senin vazgeçmenin nedenini çözemeden bir sürü olay yaşayarak iyice uzaklaşmıştık birbirimizden. Evet, her seferinde bitirdiğimiz gibi bitmemişti bu sefer. Her seferindeki gibi bakmamıştın gözlerime. Ellerimden kaçıp giden bir kuş gibi, sen de uçup gitmiştin bu sefer. Farkındaydım ve üzülüyordum. Üzülmemin seni geri getirmeyeceğini bilerek üzülüyordum. Hayatın devam ettiğini bilerek saatleri parçalıyordum, zamanı durdurmak için. Kendimi kötü bir kabusta zannederek uyanıyordum ve her seferinde hayal kırıklığı ile yeniden uyuyordum…
Çaresiz kalmıştım artık. Alışmadığım yalnızlıklarla yaşamaya, yanıp tutuşan gönlümü avutmaya mecburdum. Ama bunun için çok zaman geçeceğini biliyordum…
Mert Can Oral - 11.10.2008|17:19
| Eklebunu ile Yazıyı Paylaş | Geri izleme | Yorum takibi RSS
mert bu ne :D günLüğünde özeLLeri yanLışLıkLa buraya mı taşıdın (üzüLdüysen üzüLdüm yani)
Artık özel birşey kalmadı ya :) Üzüldüm yazdım, yazılanlar okundu. Özel olmaktan çıktı yani :D