Emre Aydın – Ben Sensiz İstanbul’a Düşmanım
5 Nisan 2008
2 Yorum
Kelimelerden alacaklı bir sağır gibi.
İçimi döktüm bugün yokluğunla konuştum
Tutsak gibi, enkaz gibi, kendim gibi
İçimden çıktım bugün içimle konuştum
Yüzünü ilk kez gören bir çocuk gibi
Gördüm kendimi gördüm
Kırıldı ayna paramparça paramparça
Ne varsa kadınım yokluğunda kaç damla gözyaşı eder adın
Ne olur gel gel gel gel ben sensiz istanbul’a düşmanım
Kestiğim ümitlerden yelkenler yapıtım ama yokluğunda ne
Gidebildim ne de kaldım
Gerçek miydi tutunmaya çalıştıklarım
Hediye süsü verilmiş ayrılıklarım
Kaybetmenin tiryakisi bir çocuk gibi
Sustum kendime kızdım
Kırıldı ayna paramparça paramparça
Ne varsa kadınım yokluğunda kaç damla gözyaşı eder adın
Ne olur gel gel gel gel ben sensiz İstanbul’a düşmanım
Benzer Yazılar
- 01.01.10: Oğuzhan Koç - Domuz Gribi Ol İnşallah :) (1)










Eylül 25th, 2008 at 16:13
BEN VALLA EMRE AYDINI VE DE ŞARKILARINA BAYILIYORUM HELE GRİPİNLE YAPTIĞI DÜET ÇOK SÜPER OLMUŞ BEN SENSİZ İSTANBULA DÜŞMANIM ÇOK SÜPER NEYSE BEN FAZLA KONİŞMİYİM SENİ ÇOKKKKKKKKKKK SEVİYORUM EMRECİM AFİLİ YALNIZLIK
Nisan 5th, 2008 at 18:59
güzel olmuş tebrikler :mrgreen: